Psychologische hulp zoeken is belangrijk – En het maakt je niet minder gelovig

Ik was elf jaar toen voor het eerst in me opkwam dat ik een psycholoog wilde zien. De stap zelf heb ik pas tien jaar later gezet. In de jaren daartussen was het een zware inspanning om met mijn gedachten te leren omgaan. Ik was jong, naïef, ongelukkig en ook heel eenzaam. Ik schaamde me dat ik me zo vaak ongelukkig voelde. In mijn (Arabische en/of moslim-) omgeving waren termen als depressie of puberteit, en de emotionele rollercoaster die daarbij hoort, niet echt veelvoorkomend.

Zelf werd ik nooit gediagnosticeerd als depressief, elhamdulilah*, maar dat sluit niet uit dat ik wel heel lang depressieve klachten had. Pas toen ik een dieptepunt had bereikt en dat concrete negatieve gevolgen had voor mijn studies, besloot ik dat het genoeg was. Ik contacteerde een voorziening in mijn buurt die psychosociale hulp bood aan jongeren en ging daar twee-driewekelijks op gesprek. Daarna volgde ik sessies bij een ‘echte’ psycholoog. Als hulpverleenster in spe was het voor mij een bijzondere ervaring om aan de andere kant van het bureau te zitten. Ik heb er enorm veel uit geleerd.

Ik heb van jongs af aan een sterke band met God. Ik put ook heel veel kracht en troost uit mijn geloof. Het nam niet weg dat ik me vaak neerslachtig voelde.

Thuis was het ook duidelijk geworden dat ik mijn ‘all time low’ bereikt had. Ik had mijn ouders verteld dat ik iemand ging zoeken om mee te praten. Ze stonden niet te springen. Omdat mijn studies er echter onder begonnen te lijden, hebben ze zich enigszins meegaand opgesteld. Ik wist wel wat ze allebei dachten. Ik heb het zo vaak gehoord, al waren de woorden niet altijd persoonlijk naar mij gericht.

“Wij moeten niet naar psychologen gaan, wij hebben Allah”

“Koran lezen, tasbeeh en dhikr doen is het enige wat je moet doen”

“Niet-moslims lijden aan depressies omdat zij in niets geloven”

Ik heb van jongs af aan een sterke band met God. Ik put ook heel veel kracht en troost uit mijn geloof. Het nam niet weg dat ik me vaak neerslachtig voelde. Ze bedoelden het goed, daar ben ik zeker van. Dat doen ze altijd. Maar door hun perspectief hierop voelde ik niet dat ze mij steunden in mijn beslissing of dat ze geloofden dat therapie mij zou helpen. Ik zette het echter van mij af en ging door met de begeleiding.

De therapie zelf was een eye-opener. Ik verwachtte niet dat de psychologe al mijn zorgen zou wegnemen of mij zou leren hoe ik mijn gedachten gewoon op ‘off’ moest zetten, al hoopte ik natuurlijk wel dat het allemaal zo makkelijk was. Het gaf vooral veel voldoening om iemand te hebben die naar mij luisterde, zonder een oordeel te vellen. Bij vriend(in)nen kon ik ook wel altijd terecht, maar het achterliggende gevoel dat ik hen met mijn problemen belastte belemmerde mij hier soms wel in. Bij het volgen van therapie voel je dat veel minder. Terwijl ik vertel wat in me omgaat, zit er iemand tegenover me die samen met mij mijn gedachten ‘analyseert’. Een psycholoog stelt vragen die jij moet beantwoorden om te ontdekken hoe je gedachten ineenzitten. Eigenlijk doe jij het grootste werk, je komt namelijk zelf met de antwoorden. De psycholoog is dan de onmisbare schakel die met jou op zoek gaat naar ‘the missing pieces’. Althans, zo was mijn ervaring.

Bijna twee jaar nadat mijn therapie begon heb ik het bij momenten nog steeds moeilijk. Ik ben me er bewust van dat dit wel normaal is. Nu ben ik vooral dankbaar dat ik het allemaal al een stuk beter kan relativeren.

Je bent geen slechte moslim met een zwak geloof als je voelt dat je het niet meer aankan op je eentje.

Wat ik hieruit heb geleerd is dat er binnen onze moslimgemeenschap geen taboe meer mag zijn op therapie. Je bent geen slechte moslim met een zwak geloof als je voelt dat je het niet meer aankan op je eentje. Ook binnen onze gemeenschap zijn er mensen die lijden aan klinische depressie en andere ernstige mentale stoornissen. Voor hen gaat de behandeling zelfs verder dan therapie. Het is niet beschamend of onnatuurlijk om te vragen achter professionele hulp. Door dit wel zo te bestempelen wordt de drempel hoger gelegd om hulp te zoeken, met alle kwalijke gevolgen als resultaat. Laten we beter zijn dan dat.

 

*elhamdulilah betekent godzijdank in het Arabisch. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s