“Houd het gepolijst, vrouw”

Zoals ezels zware lasten dragen, zo dragen vrouwen de last van het leven. Haar schouders sleuren het gewicht van verwachtingen. Ze wordt als dochter geboren en wordt plichtmatig in haar rol als vrouw gekneed. Met een pop onder haar armen geschoven, leren haar ouders hoe ze zich een gebrek aan geest meester maakt. Haar keurig rokje blijft best geplooid en ongeschonden. Een kinderkeuken siert haar rooskleurige slaapkamer, en daar vertoeft ze haar uren.

Het is maar dat ze het weet. Ooit is ze haar vaders dochter niet meer.

Uit zijn huis naar zijn huis.

Ze dient als sluis. Een doorgangshuis voor mannen die de oversteek maken van hun moeder naar een vrouw. Liefst overgedragen op hetzelfde voetstuk.

Houd het gepolijst, vrouw.

Zijn voetstuk is het land aan zijn voeten waar zijn zeggenschap heerst. Geen golf die het zand slikt. Geen bijl die het schors van de bomen hakt. Geen beitel die de bergen scheurt. Zijn voetstuk predikt zijn macht. Tegemoetkomend aan zijn behoeften. Niet omwille van zijn doen, maar die van haar.

Houd het gepolijst, vrouw.

Als er iets is waar deze vrouw deze dagen in gelooft, is het haar eigen veerkracht. Meedogenloos in het nastreven van de beste versie van zichzelf. Geduldig genoeg om te wachten op haar inspanningen om vruchten af te werpen.

Ze zal het maken.
Ze zal het redden.

Wij, vrouwen, zijn onafhankelijke wezens, ook al krijgen we soms niet de kans om dit te uiten. Onze geest, een wervelwind van kracht zolang er iemand is die hard genoeg durft te blazen. We wijzen onze moeders niet met de vinger. Misschien wisten zij niet beter, of hoopten ze op een nieuw pad voor hun dochters. Helaas maakt hoop het pad niet vrij, onze stemmen wel.

Onze stemmen smeden het metaal, beitsen het hout. Bescherm het tegen weer en wind. Samen construeren we dat voetstuk, prijkend naast dat van elke man, even invloedrijk en opmerkenswaardig.

Voor ons.
Voor de vrouwen die hun stem minder snel vinden.
Voor de generaties na ons.

Houd het gepolijst, vrouwen.

Afbeelding: ‘Die Jungfraue’. 1913. Gustav Klimt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s